Oğlak derisi daha çok tercih edilir ve tüyleri temizlendikten sonra ayaklar son kısımlardan kesilir. Ters (çevrilip ters bağlandıktan sonra) kesit bağlantısı daha iyi görü nür.Ön ayaklardan birine tahta boru- lülük arka ayaklardan birine de nav bağlanır.Böy lece tulum dediğimiz alet meydana gelir.Lülük’ten (dudula=ağızlık) üfleyip tulum şişirilir.  Üflenen hava geri kaçmasın diye tulumcu lülüğün (dudula) ağzını dili ile kapatır.

Kendisi bu suretle nefes alabilir.(son zamanlarda lülük ağzına konan bilye sayesinde tulumcular türkü bile söyleyebiliyorlar.) sıkışan hava mecburen, nav içinde bulunan çimon/çibu denilen ses veren kamış borulara hücum eder ve ses çıkararak dışarı çıkar. Ekseriyetle çibular yan yüzeylerinden 5 delikli olup bu delikler Nav’ın üst yüzüne yani tulumcunun parmaklarını oynatacağı bölüme bir çift olarak yerleştirilir. Çimon/çibular, nav içinde ikiden fazla da olabilirler. Herbirinin sesi tulumcunun ustalığına göre ayarlanır.

Tulumdaki kısımlara daha açıklık getirelim: Çimon/çibu: Kamış veya tahıl sapı boğum yerinin bir tarafından diğer tarafın dıştan boğum yerinden içten kesilir. Bu uçta boğum yeri kalacağından kapalıdır, diğer uç açıktır. 16-17 cm boyunda bir boru elde edilmiş olur. Açık uç hafif meyilli olarak düzeltilir. Kapalı kısma doğru borunun bir kısmı çakı ile inceltilerek sesin, hava geçişi ile temini sağlanır. Bu borunun üçte bir kadarı üste kalması şartıyla ikişer santim arayla delikler açılır. Böylece yapılan çimonlar bu şekilde yanyana bağlanıp navın içine yerleştirilir. Çıkan sesler birbiri ile tam manası ile uyumlu olmayabilirler. (Adnan Saygun) Nav: Farsça’da iyi oyulmuş odun manasında olup bu tabiri eski Oğuzlarında kullandığı aşikardır. Navlar hafif kıvrık boynuzu andırırlar. Odundan veya şemsiye sapının yarım daire bölümünden yapılırlar. Aslında iç bükey bir teknecikten ibaret olup çimon/çibular içine yerleştirilir.(kuzeymavi.com) (kuzeymavi.com) 

Kar’aşın: Navın son kısmındaki boynuza verilen isimdir.
Kaçkar dağı: Koç boynuzunu andıran Gökçe Dengiz batısındaki Kaçkar Dağları da bu isimden esinlenerek verilmiştir.
Goda: Tulumdan üflenen eğri boruya denir. Bulgarların gayda demeleri ile goda arasında muhakkak bir bağlantı vardır. Bu isim ta Kelt’lerden kalmış olabilir. Eski Bulgar kavimleri Türklerle kardeş kavim olmalarının neticesi olarak kelime Türkçe kökenli de olabilir.

Çayeli,Pazar,Ardeşen,Hemşin,Çamlıhemşin,Fındıklı,Arhavi,Hopa,Şavşat,Yusufeli, İspir ve Giresun`nun Şebinkarahisar ilçesinde düğün,bayram ve eğlencelerde kullanılan nefesli bir halk çalgısıdır.Önceleri sadece bu yörelerde düğünlerde kullanılırdı. Fakat son zamanlarda çeşitli halk müziklerinin yanısıra pop,rock ve özgün müziklerde kullanılmaya başlandı.Tabî buda enstrumanın tanıtımını ve halkın dikkatini çekmekte önemli bir etken oldu. Tulum`u başka ülkelerde görmekde mümkün. Örneğin: Bulgaristan ve Yunanistan`ın bazı bölgelerinde görebilirsiniz. İskoçya ve Kuzey İrlanda`da şekil olarak biraz değişik olmasına rağmen ses olarak hemen hemen aynı olması dikkat çekmektedir (kuzeymavi.com)

Teknik Özellikleri:

Tulumda aktif olarak kullanılan beş tam ses vardır ve oktav`ı yoktur,koma sesi vardır. Son zamanlarda altı sesli tulum`lar denenmiş fakat pek başarı sağlanamamıştır.
Tulumun ses tonu “si” “lâ” “sol” karar sesiyle,tını`sı güzel olan ses elde edilir. Diğer ses tonlarında tulum istenilen sesi vermez. Tulumun orjinal sesi “si” ve “lâ” dır.(kuzeymavi.com)

TULUMUN YAPISI  

• DUDULA  (AĞIZLIK)
• GÖVDE (DERİ KISMI)
• NAV (SES VEREN KISMI)

Dudula (Ağızlık)
Tulumu şişirmek için kullanılan dudula; yuvarlak bir ağacın içi delinerek yapılır ve hava geriye kaçmasın diye iç tarafına naylon`dan bir kapak yapılıp raptiye ile tutturularak havanın geri gelmesi önlenir. (kuzeymavi.com)
Gövde (Deri Kısmı)
Tulumun gövdesi genellikle keçi derisinden yapılır. Keçinin özellikle bir yaşında olmasına dikkat edilir. Çünki bir yaşından küçük olan keçilerin derisi yumuşak (taze) olduğundan çabuk deforme olur. Keçi kesildikten sonra derisi çok dikkatli bir şekilde delinmeden tulum olarak çıkartılır. Suyla karışık ateş külünde 2-3 gün bekletildikten sonra tüylerin dökülmesi sağlanır ve tabaklama işlemi yapıldıktan sonra baş tarafı ve arka kısmı içeri gelecek şekildetersten sıkıca bağlanır. Ön ayaklarının birine dudula bağlanarak şişirilip asılır. Kuruduktan sonra sürekli yumuşak kalması için badem yağı yada gliserin sürülür. (yağ ile bakım yapılmadığı süreçte deri kuruyup çatlar ve hava kaçırır bu yüzden tulum özelliğini yitirir) Tulumun  cephesinin güzel görünmesi için üzerine değişik renk ve desenlerle kılıf yapılır.
Nav (Ses Veren Kısmı)
Tulumun en önemli kısımı nav`dır. Nav özellikle şimşir ağacından yapılır. Yaklaşık 40 derece eğri şimşir ağacının içini düzgün bir şekilde oyduktan sonra analıklar dediğimiz delikli 10mm çapında boruları ve kamıştan özel olarak yapılan çibun dediğimiz sipsi`leri özenle ve düzgün şekilde nav`a yerleştirilir. Burada önemli olan iki adet sipsininde aynı sesi vermesidir. Analıklarda 6mm delinmiş 5 adet çift sıra delik vardır ve yanyana olan bu deliklerden çıkan seslerin aynı ayarda olması şarttır aksi taktirde ses bozuk çıkar. Sesler ayarlandıktan sonra nav`ı tulumumuzun diğer koluna bağlıyoruz ve tulumumuzu şişiriyoruz. Hava taziğinden doğan güçle sipsilere gelen baskı sesin çıkmasına yol açar parmak vuruşları ile ses notalara dönüşür.(kuzeymavi.com)

………………………………………………………………………………………………………………………….

 YAŞAR ÇORBACIOĞLU
Pazar-Hemşin  Nisan 1939 Yılında Rize ili Hemşin ilçesine bağlı Nurluca (Çanova) Köyünde doğdu. 1958-1959 yılları arasında Ankara’da ilk olarak Meteoroloji radyosunda tulum çalmaya başladı. Yurttan sesler,Osman Özdenci, Ankara radyosunda ilk programını yaptı. Daha sonra radyo programları devam eti. O yıllarda canlı yayınlarda Trabzon,Rize ve Artvin gecelerinde program yaptı. 1959 yılında askere gitti. Vatani görevini Gelibolu’da 24 ay yaptıktan sonra,Ankara’ya gidip radyolarda onbeş dakikalık arşiv bantları yapmaya başladı. 1964 Yılında Ankara radyosunun düzenlemiş olduğu Türk folkloru adı altında düzenlenen bir Avrupa Turnesine Karadeniz’i temsilen gönderdiler. Baş solist Nezahat Bayram,Adnan Şeker ve Mehmet İşbilen,radyo ekibi ve birçok sanatçılarla otuz kişilik bir ekiple gittiler. Türkiye Radyolarında (1965) ilk tulum çalıp söyledi ve radyolarda sözleşmeli olarak çalıştı. Yurt dışına gidip Almanya, Belçika, Avusturya, Bulgaristan, Yugoslavya, Hollanda ve İsviçre’ye gidip tulumu tanıtmıştır. Bu turnelere gidip geldikten sonra iki plak çıkarmıştır İstanbul’da Sağlam Plak’a altı kaset yaptı. Daha sonra Harika Plak şirketinde çalıştı. Son kasetinde Senseç Müzik Şirketine yaptırdı. TRT arşivlerinde 70-80 üzerinde eseri vardır. 1985 yılında Rize’de Kurtuluş ilkokulu,Trabzon kız Sanat okulu folklorunu çalıştırdı.